محمد مهدی صافی :: پایگاه فرهنگی تحلیلی نقد بی طرف

پایگاه فرهنگی تحلیلی نقد بی طرف

نقد بدبینی و سیاه نمایی نیست ، بلکه برشی از یک حقیقت است ...

.

پدیدارشناسی اینستاگرام / وحید یامین پور


تا چندی پیش نگاتیو کالای گران و خاص بود که نه ارزان بدست می آمد و نه ارزان مصرف می شد. محدودیت داشتن نگاتیو، عکاسی را به هنر تبدیل کرده بود. چشم عکاسان باید سوژه و قاب را با وسواس می جست و انتخاب می کرد. بنابراین هر چیزی شانس آنرا نمی یافت که به «عکس» تبدیل شود. بنابراین عکس امری همه جایی و همگانی نبود و کم و بیش به بخشی از حوزه ی فاخر مصرف فرهنگی مربوط می شد. حتی آنهنگام که بنابود یادگارهایی از اشخاص بر روی دیوار یا طاقچه قرار بگیرد، آیینی از آماده سازی و ژست های تعریف شده طی می شد؛ چون احتمال تکرار و تعدد آن آسان نبود.

با دیجیتال شدن عکاسی، تولید و مصرف عکس آنچنان آسان و هرجایی شد که به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شد. گوشی های تلفن همراه و نرم افزارهای موبایلی جزءجزء زندگی را قاب بندی می کنند و به اشتراک می گذارند. به نوعی عکس به زبان بی زبان گفتگو و تعاملات میان فردی بدل شده و جای متن و مفهوم را گرفته است. زندگی انباشته از عکس و تصویر چگونه باید ادراک شود؟ در این میان «اینستاگرام» با جذابیت رو به تزاید خود، تصویری جدید از دنیایی است که زندگی به روایت عکس را در خود جای داده است. اما رمز و راز این جاذبه چیست ...


۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ خرداد ۹۵ ، ۱۶:۲۵

گزارش تصویری/ جشن سه سالگی مجموعه طنز دکتر سلام


مراسم جشن سه‌سالگی طنز سیاسی دکتر سلام بعد از ظهر پنجشنبه سی‌ام اردیبهشت با حضور اقشار مختلف مردم، دانشجویان و جمعی از مسئولین در سالن شهدای هفتم تیر برگزار شد.


عکاس: محمد مهدی صافی

.

برای دیدن گزارش تصویری به ادامه مطلب مراجعه کنید ...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۳ خرداد ۹۵ ، ۲۱:۳۵
مروری اجمالی بر دیدگاه رهبرانقلاب در باب هنرانقلابی

هنر انقلابی باید زیبایی ها را تبیین کند

.

پنجاه، شصت سال کسانی بر ما حکومت کردند که آورنده‌ی آن‌ها، نه اینکه ما نبودیم- چون در ایران حکومت مردم به این صورت اصلًا سابقه نداشت- بلکه دلاوریِ خودشان هم نبود. ای‌کاش اگر دیکتاتور بودند، اقلَّا مثل نادرشاه با زور بازوی خودشان، یا مثل آغامحمدخان با حیله‌گری خودشان بر سر کار آمده بودند؛ اما این‌طور نبود. دیگران آمدند و آن‌ها را بر این ملت مسلّط کردند و تمام منابع مادّی و معنوی این ملت را به غارت بردند. با رنجها و محنتهای بسیاری، حرکت عظیمی در مقابل این پدیده‌ی شوم اتّفاق افتاد و توانست با فدا کردن جانها و با عریان کردن سینه‌ها در مقابل دشنه‌ی دشمن غدّار، به جایی برسد. این زیبا نیست؟ هنر چگونه می‌تواند از کنار این‌ها بی‌تفاوت بگذرد؟ این توقّعِ انقلاب است. هنر انقلابی‌ که ما از اوّل انقلاب همین‌طور گفتیم و آن را درخواست کردیم، این است. آیا این توقّعِ زیادی است؟ موسیقی و فیلم و تئاتر و نقاشی و سایر رشته‌های هنریِ شما باید به این مقوله بپردازد؛ این‌ها چیزهای لازمی است. توقّعِ انقلاب از هنر و هنرمند، یک توقّعِ زورگویانه و زیاده‌خواهانه نیست؛ بل مبتنی بر همان مبانی زیباشناختی هنر است. هنر آن است که زیباییها را درک کند. این زیباییها لزوماً گل و بلبل نیست؛ گاهی اوقات، انداختن یک نفر در آتش و تحمّل آن، زیباتر از هر گل و بلبلی است. هنرمند باید این را ببیند، درک کند و آن را با زبان هنر تبیین نماید. (بیانات در دیدار جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر ۱۳۸۰/۰۵/۰۱)
 
* جهت‌گیری کار هنری باید دقیق و درست باشد
 
سنت الهی در تاریخ اقتضا می‌کرد که تفکر اسلامی و اندیشه‌ی پاک الهی، در یک نوبت رو بیاید، و آن نوبت اکنون آغاز شده است و معلوم می‌شود که یکی از نشانه‌هایش ماییم. یکی از نشانه‌هایش، لبنان و آفریقا و کشورهای گوناگون اسلامی است. یکی از نشانه‌هایش، احساس ضعف دنیا در مقابل تفکر الهی و توحیدی است که وجود دارد و در حال به وجود آمدن است. در این مجموعه و در این حرکت عظیم، این فکر پاک و مقدسی که در دنیا به وجود آمده است- فکر انقلابی‌ و توحیدی و الهی- در صف‌آرایی با فکر شیطانی و اهریمنی قرار گرفته است. ما که اهل هنریم‌- شما را می‌گویم و از زبان شما حرف می‌زنم- باید این مایه‌ی هنر را به کار ببریم و غلیظ کنیم و شاعر و نویسنده و هرگونه هنرمند دیگری، در خدمت این تفکر مقدس قرار بگیرند و از هنر و مایه‌ی هنر و ابزار هنر، حداکثر استفاده را بکنند.
 
چیزی که خیلی مهم است، این است که به کار بردن هنر باید مثل همه‌ی ابزارهای دیگر که حامل یک فکر هستند، جهت‌گیریش خیلی دقیق و روشن و درست بوده باشد و دچار اشتباه در جهت‌گیری نباشد.(بیانات در دیدار جمعی از هنرمندان حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی ۱۳۶۸/۰۸/۲۱)
 
* معارف الهی را منتشر کنید
 
نباید تصوّر کرد که هنر دینی آن است که حتماً یک داستان دینی را به تصویر بکشد یا از یک مقوله دینی - مثلاً روحانیت و غیره - صحبت کند. هنر دینی آن است که بتواند معارفی را که همه ادیان - و بیش از همه، دین مبین اسلام - به نشر آن در بین انسانها همت گماشته‌اند و جانهای پاکی در راه نشر این حقایق نثار شده است، نشر دهد، جاودانه کند و در ذهنها ماندگار سازد. این معارف، معارف بلند دینی است. اینها حقایقی است که همه پیامبران الهی برای آوردن آنها به میان زندگی بشر، بارهای سنگینی را تحمّل کردند. نمیشود ما این‌جا بنشینیم و تلاشهای زبده‌ترین انسانهای عالم را - که مصلحان و پیامبران و مجاهدان راه خدا بودند - تخطئه کنیم و نسبت به آن بیتفاوت بگذریم. هنر دینی این معارف را منتشر میکند؛ هنر دینی عدالت را در جامعه به صورت یک ارزش معرفی میکند؛ ولو شما هیچ اسمی از دین و هیچ آیه‌ای از قرآن و هیچ حدیثی در باب عدالت در خلال هنرتان نیاورید. (بیانات در دیدار جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر ۱۳۸۰/۰۵/۰۱)
 
* باید پیروزی ملت‌مان را روایت کنیم
 
ما در این ماجرای هشت ساله، یک پیروزی مطلق به دست آوردیم. ما که جنگ را شروع نکرده بودیم که بگوییم فلان جا را می‌خواستیم بگیریم، نتوانستیم، پس ناکام شدیم؛ قضیه این نبود. قضیه این بود که دشمنی به ما حمله کرده بود و می‌خواست بخشی از خاک ما را بگیرد؛ همه دنیا هم به او کمک کردند؛ ما هم مردانه ایستادیم؛ ناکام شد و بینی‌اش به خاک مالیده شد و برگشت. پیروزی از این بالاتر؟ این پیروزی را با همین ابعاد، با همه خصوصیاتی که در آن وجود دارد، با همه آن هزاران هزار ماجرایی که آن را به وجود آورده است، ما باید روایت کنیم. این کارِ هنرمندان عزیز ماست؛ کار نویسندگان است؛ کار سینماگران است؛ کار شاعران است؛ کار نقّاشان است؛ کار اصحاب فرهنگ و هنر است. (بیانات در دیدار جمعی از مدیران و فعالان فرهنگی دفاع مقدس ‌۱۳۷۹/۰۷/۰۶)
 
* حقیقت را بفهمید و تبلیغ کنید
 
مهمترین وظیفه [ی انسانِ هنری و فرهنگی] هم تبلیغ و تبیین است؛ «الّذین یبلّغون رسالات اللَّه و یخشونه و لا یخشون احدا الّا اللَّه»؛ این یک معیار است؛ حقیقتی را که درک میکنید، آن را تبیین کنید. کسی انتظار ندارد برخلاف آنچه که میفهمید حرف بزنید. نه، آنچه را که میفهمید، بگوئید. البته برای اینکه آنچه میفهمید درست و صواب باشد، باید تلاش و مجاهدت کنید؛ چون در حوادثِ فتنه‌‌‌‌‌‌‌گون، شناخت عرصه دشوار است، شناخت اطراف قصه دشوار است، شناخت مهاجم و مدافع دشوار است، شناخت ظالم و مظلوم دشوار است، شناخت دشمن و دوست دشوار است. اگر بنا باشد یک شاعر هم مثل دیگران گول بخورد، فریب بخورد و بی‌‌‌‌‌‌‌بصیرتی به سراغش بیاید، این خیلی دون شان یک انسان هنری و یک انسان فرهنگی است. پس باید حقیقت را فهمید؛ بعد هم باید همان حقیقت را تبلیغ کرد. نمیشود با شیوه‌‌‌‌‌‌‌های سیاسی - شیوه‌‌‌‌‌‌‌های سیاستگران و سیاستمداران - در عالم فرهنگ حرکت کرد، این خلاف شان فرهنگ است. در عالم فرهنگ بایستی گره‌‌‌‌‌‌‌گشائی کرد؛ بایستی حقیقت را باز کرد، بایستی گره‌‌‌‌‌‌‌های ذهنی را باز کرد. و این تبیین لازم دارد، یعنی همان کار انبیاء. (بیانات در دیدار جمعی از شعرا ۱۳۸۸/۰۶/۱۴)
 
* تعهّد در قبال فُرم و مضمون لازم است
 
هنرمند، هم در باب فرم و قالب هنرِ خودش و هم در قبال مضمون تعهّد دارد. کسی که قریحه هنری دارد، نباید به سطح پایین اکتفا کند. این یک تعهّد است. هنرمند تنبل و بیتلاش، هنرمندی که برای تعالی کار هنرىِ خودش و ایجاد خلاقیت تلاش نمیکند، در حقیقت به مسوولیتِ هنری خودش در قبال قالب عمل نکرده است. هنرمند باید دائم تلاش کند. البته ممکن است انسان یک وقت به جایی برسد که بیش از آن نمیتواند تلاش کند - بحثی نیست - اما تا آن‌جایی که میتواند، باید برای اعتلای قالب هنری تلاش کند. این تعهّد در قبال قالب، بدون یک احساس شور و عشق و مسوولیت - البته این شور و عشق هم مسوولیت است؛ آن هم یک دست قوی است که انسان را وادار به کاری میکند و نمیگذارد که احساس تنبلی و تن‌آسایی، او را از کار باز بدارد - به دست نمی‌آید.
 
علاوه بر این، تعهّد در قبال مضمون است. ما چه میخواهیم ارائه بدهیم؟ اگر انسان محترم و عزیز است، دل و ذهن و فکر او هم عزیز و محترم است. نمیشود هر چیزی را به مخاطب داد، فقط به صرف این‌که او نشسته و به حرفهای ما گوش میدهد. (بیانات در دیدار جمعی از اصحاب فرهنگ و هنر ۱۳۸۰/۰۵/۰۱)
 
* هنر را از شکل کالای تجملی خارج کنید
 
هنرمندان، زبان رسای هنر را در خدمت انقلاب و اسلام - که عزیزترین سرمایه‌ی مردم است - به‌کار گیرند و این عطیه‌ی الهی را صرف تعالی افکار مردم کنند و هنر را از آمیزش با مظاهر زیانبار فرهنگ بیگانه رها سازند. هنر را با حفظ تعالی آن به میان مردم برند و در ذهن و دل آنان وارد کنند و از شکل کالای تجملی و مخصوص گروهی خاص خارج سازند. (پیام به ملت شریف ایران در چهلمین روز ارتحال امام خمینی(ره) ۱۳۶۸/۰۴/۲۳)
 
* مایه‌ی هنری را غلیظ کنید
 
شما وقتی‌که هنری را در خود یافتید و آن را دنبال کردید و ریشه و چشمه‌ی هنر را در خودتان به جوشش درآوردید، باید کوشش کنید مایه‌ی هنری را غلیظ نمایید تا بتوانید این اندیشه‌ی مقدس و این روح پاک امروز دنیا - یعنی انقلاب اسلامی - را که مثل روح و اندیشه‌ی معصومی، در دنیای ناپاک افکار غلط و در روزگار سیاه ما، بالاخره جای خودش را در دنیا باز می‌کند، تقویت نمایید و گسترش دهید. (بیانات در دیدار جمعی از هنرمندان حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی ۱۳۶۸/۰۸/۲۱)
 
* مردِ زمانه‌ی خودتان باشید
 
مرد زمانه‌ی خودتان باشید، آدم زمانه‌ی خودتان باشید. زمانه‌ی شما، زمانه‌ی مهمّی است. بنده در این خطّ تاریخ طولانی ایران، بخصوص قسمت بعد از اسلام، خیلی رفت‌وآمد کرده‌ام - سلسله‌هایش، احوال اجتماعی کشور، احوال سیاسی کشور، جنگها، پادشاهی‌ها - گمان نمی‌کنم در تمام این هزار و اندی سال، کشور حادثه‌ای به عظمت حادثه‌ی انقلاب اسلامی به خود دیده باشد. به عظمت این حادثه، من حادثه‌ای سراغ ندارم که کشور ما به خود دیده باشد. ما تلخی‌های بزرگی داشته‌ایم؛ امّا فتوحات بزرگ که یک ملّت این‌جور ناگهان بشکفد، این‌جور ناگهان رشد کند، این‌جور ناگهان همه‌ی این حصارهای گوناگون را که دور او به حالت مصنوعی چیده بودند، به هم بریزد، قد بکشد، سر بلند کند و وضعش در ظرف بیست سی سال این تغییر عظیم را بکند، هرگز چنین چیزی در کشور رخ نداده بود.
 
خوب، این مزرع مهمّی است برای رشد فرهنگ، اندیشه و هنر از این استفاده کنید، این زمانه را تصویر کنید، با این تصویرِ خودتان زمانه را غنی کنید. هرچه که شما بگویید که خوب باشد، درست باشد، مستحکم باشد، متین باشد، پرمغز باشد، این زمانه‌ی شما را غنی می‌کند؛ این ظرف را پر می‌کند از محتوای باارزش و غنی و مستغنی کننده. (بیانات در دیدار شاعران ‌۱۳۸۹/۰۶/۰۳)
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۴ ، ۱۱:۰۹

مشخصات فیلم

نام:
چند متر مکعب عشق
کارگردان:
جمشید محمودی 
تهیه کننده:
نوید محمودی 
نویسنده:
جمشید محمودی 
 
ساعد سهیلی، حسیبا ابراهیمی، نادر فلاح، علیرضا استادی، مسعود میر طاهری، افشین سلیمان‌پور، امیر غفور صدخسروی، کاظم علیزاده
خلاصه داستان:

عبدالسلام که یک مهاجر افغان است، به همراه دخترش مرونا در یک کارگاه مشغول کار و زندگی است. عشقی در راه است عشق صابر به مرونا، عشقی که فرجامش را هیچ کس نمی‌داند، نه صابر، نه مرونا و نه حتی عبدالسلام...

سال تولید:
1392


« تحلیل و بررسی اثر به همراه تصاویر و تیزر این فیلم در ادامه مطلب »

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ اسفند ۹۳ ، ۱۷:۳۷

مشخصات فیلم

نام:
شاهزاده روم
کارگردان:
هادی محمدیان  
تهیه کننده:
حامد جعفری 
نویسنده:
هادی محمدیان 
 
خلاصه داستان:

داستان این انیمیشن درباره پرنسسی مسیحی و پاکدامن به نام ملیکا نوه قیصر کبیر روم است که دست سرنوشت او را به بلاد اسلامی می‌آورد و در نهایت مادر امام عصر عجل‌الله می‌شود.

سال تولید:
1393
« تحلیل و بررسی اثر به هراه تصاویر و تیزر انیمیشن در ادامه مطلب »
۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۷ بهمن ۹۳ ، ۱۸:۵۲

.

Message of ayatollah Seyyed Ali Khamenei, Leader of The Islamic Republic of Iran

 In the name of God, the Beneficent the Merciful

 To the Youth in Europe and North America,

The recent events in France and similar ones in some other Western countries have convinced me to directly talk to you about them. I am addressing you, [the youth], not because I overlook your parents, rather it is because the future of your nations and countries will be in your hands; and also I find that the sense of quest for truth is more vigorous and attentive in your hearts.

I don’t address your politicians and statesmen either in this writing because I believe that they have consciously separated the route of politics from the path of righteousness and truth.

I would like to talk to you about Islam, particularly the image that is presented to you as Islam. Many attempts have been made over the past two decades, almost since the disintegration of the Soviet Union, to place this great religion in the seat of a horrifying enemy. The provocation of a feeling of horror and hatred and its utilization has unfortunately a long record in the political history of the West.

Here, I don’t want to deal with the different phobias with which the Western nations have thus far been indoctrinated. A cursory review of recent critical studies of history would bring home to you the fact that the Western governments’ insincere and hypocritical treatment of other nations and cultures has been censured in new historiographies.

The histories of the United States and Europe are ashamed of slavery, embarrassed by the colonial period and chagrined at the oppression of people of color and non-Christians. Your researchers and historians are deeply ashamed of the bloodsheds wrought in the name of religion between the Catholics and Protestants or in the name of nationality and ethnicity during the First and Second World Wars. This approach is admirable.

By mentioning a fraction of this long list, I don’t want to reproach history; rather I would like you to ask your intellectuals as to why the public conscience in the West awakens and comes to its senses after a delay of several decades or centuries. Why should the revision of collective conscience apply to the distant past and not to the current problems? Why is it that attempts are made to prevent public awareness regarding an important issue such as the treatment of Islamic culture and thought?

You know well that humiliation and spreading hatred and illusionary fear of the “other” have been the common base of all those oppressive profiteers. Now, I would like you to ask yourself why the old policy of spreading “phobia” and hatred has targeted Islam and Muslims with an unprecedented intensity. Why does the power structure in the world want Islamic thought to be marginalized and remain latent? What concepts and values in Islam disturb the programs of the super powers and what interests are safeguarded in the shadow of distorting the image of Islam? Hence, my first request is: Study and research the incentives behind this widespread tarnishing of the image of Islam.

My second request is that in reaction to the flood of prejudgments and disinformation campaigns, try to gain a direct and firsthand knowledge of this religion. The right logic requires that you understand the nature and essence of what they are frightening you about and want you to keep away from.

I don’t insist that you accept my reading or any other reading of Islam. What I want to say is: Don’t allow this dynamic and effective reality in today’s world to be introduced to you through resentments and prejudices. Don’t allow them to hypocritically introduce their own recruited terrorists as representatives of Islam.

Receive knowledge of Islam from its primary and original sources. Gain information about Islam through the Qur’an and the life of its great Prophet. I would like to ask you whether you have directly read the Qur’an of the Muslims. Have you studied the teachings of the Prophet of Islam and his humane, ethical doctrines? Have you ever received the message of Islam from any sources other than the media?

Have you ever asked yourself how and on the basis of which values has Islam established the greatest scientific and intellectual civilization of the world and raised the most distinguished scientists and intellectuals throughout several centuries?

I would like you not to allow the derogatory and offensive image-buildings to create an emotional gulf between you and the reality, taking away the possibility of an impartial judgment from you. Today, the communication media have removed the geographical borders. Hence, don’t allow them to besiege you within fabricated and mental borders.

Although no one can individually fill the created gaps, each one of you can construct a bridge of thought and fairness over the gaps to illuminate yourself and your surrounding environment. While this preplanned challenge between Islam and you, the youth, is undesirable, it can raise new questions in your curious and inquiring minds. Attempts to find answers to these questions will provide you with an appropriate opportunity to discover new truths.

Therefore, don’t miss the opportunity to gain proper, correct and unbiased understanding of Islam so that hopefully, due to your sense of responsibility toward the truth, future generations would write the history of this current interaction between Islam and the West with a clearer conscience and lesser resentment.

Seyyed Ali Khamenei

21st Jan. 2015

#letter4u

>>Download PDF<<

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ بهمن ۹۳ ، ۱۰:۳۹

داستان / فرمانده دبیر - قسمت آخر

به قلم: حسین علوی

.

هنوز حرف فؤاد تموم نشده بود که بی سیم عدنان فعال شد؛

عدنان عدنان ابوعلی،اینجا داره یه اتفاق عجیب می افته...   

- ابوعلی به گوشم....

باید چند تا هواپیما بفرستید، اینجا کلی نیرو پیاده شدن و معلومه که قصد عملیات دارن،عزمشون هم بدجوری جزمه؛

- باشه باشه الان هماهنگ میکنم.

به دستور ابوعلی جنگنده ها به طرف سوژه مورد نظر هجوم آوردند...

- ابوعلی ابوعلی عدنان... عدنان کدوم گوری رفتی،اونجا اوضاع چطوره؟

نمی دونم فرمانده،اینجا یه خبرائیه...

- یعنی چی واضح تر حرف بزن ببینم چی میگی؟!!!

اینجا انگار کارخونه ی آدم سازی زدن؛پر از آدمه،اون قدر زیاد که شاید بشه گفت حمله هوایی شما تاثیری نداشت،دریغ از یه کم ترس و عقب نشینی... خیلی عجیبه!!!

- نگران چی هستی عدنان؟! هنوز داغ هستن متوجه نیستن چه بلایی داره به سرشون میاد! دو تا خمپاره که نوش جان کنن کارشون تمومه...

آخه ابوعلی این تدارکاتی که من میبینم برای یه عملیات عظیمه باید آماده ی پاتک بشید...

- چرت و پرت نگو عدنان! ایرانی ها تازه با یه شکست رو به رو شدن و سابقه نداره که بخوان به این زودی جبران مافات کنن...

یعنی چی چرت و پرت نگو همین الآن محمد خبر آورد که ایرانی ها برای هور العظیم وسیله ای ساختند که نی های هور رو قطع میکنه و برای پل زدن آماده میکنه؛اکثر فرمانده های گردن کلفت ایران اومدن اینجا؛من گرا رو میفرستم شما بکوبید؛ابوعلی اگر موفق بشیم کار جمهوری اسلامیشون تمومه...

عدنان آدم سخت و یک دنده ای بود ، تقریبا همه خوب متوجه این موضوع بودند ...

عندنان در همین حین به محمد گفت اگر ابوعلی اینجا بود یه گلوله حروم مغز پوکش میکردم،فکر کرده هر جوری که بخواد میتونه با من صحبت کنه! ... عوضی ...

محمد گرای اول رو داد؛ چند ثانیه بعد اونجا واقعا داشت تبدیل به گورستان ایرانی ها میشد...

یکی از فرمانده های ایرانی که معلوم بود از همشون مهم ترهستش عقب نشینی نمی کرد و میگفت تا همه از این منطقه عقب نشینی نکنن ، من اینجا رو ترک نمیکنم...

یک نفر اونجا بود که خیلی داشت با اون فرمانده بحث میکرد؛معلوم بود شدت بحث شون بالا گرفته...

یک دفعه محمد گفت: اوه دیدی!!؟ همچین زد زیر گوشش که پرت شد تو آب!

گفتم برو بابا اون طرف فقط هلش داد،اصلا تقصیر خودش بود که اومد جلو و گرنه اون یکی انگار میخواست فقط هلش بده...

- آخه احمق چه جوری میگی میخواسته هلش بده؟ اصلا باید از کجا هلش بده که وقتی اون میاد جلو،صحنه طوری بشه که زده زیر گوشش؟

باشه اصلا قبول که زده زیر گوشش ولی خب جنگه دیگه یه جوری حرف میزنی که انگار تا حالا ندیدی که چند دفعه خود ابوعلی زیر گوش چند تا از فرمانده ها زده؟!

عدنان سریعا پشت بی سیم اعلام کرد: ابوعلی به همین روال ادامه بدید نذارید نفس بکشن؛و گرنه ایرانی ها همین جا کار جنگ رو یک سره میکنن...!

 عراق مدام آتیش سنگینی رو داشت به ایران تحمیل میکرد؛ابوعلی دائما وضعیت رو از عدنان جویا میشد.

عدنان میگفت:تا حالا مثل این آدم ها ندیده بودم اصلا انگار رباط هستنند؛ابوعلی دیگه شب رو استراحت کنید فردا شدیدتر حمله کنید...

عراق از صبح روز بعد بازهم پاتک دیروز خودش رو ادامه داد ولی اینبار خیلی شدید تر بود.

- ابوعلی ابوعلی عدنان.... اعلام وضعیت کن....

امروز خیلی اوضاع بهتره؛گلوله و مهماتشون به آخرش رسیده؛ الآن دو تا چیز کم دارن تا تسلیم بشن...

- دیگه تو فکر خبیثت چی میگذره عدنان؟؟؟

شما الان باید یه عملیات روانی راه بندازید که اگر تسلیم نشید همه جا رو با موشک منهدم میکنیم و از طرفی هم حملات شیمیایی رو شروع کنید؛طبق آماری که محمد گرفته ایرانی ها دیگه آب وغذا ندارند، الوار برای پل سازی و حتی لودر و بلدوزر برای سنگرسازی هم ندارند و همه از کار افتاده؛فرمانده اینجا همه چی به نفع ماست،شما فقط با شدت به کارتون ادامه بدید...

عدنان سریع توجه محمد رو به خودش جمع کرد که ماسکتو بزن چون الآن حملات شیمیایی شروع میشه.... اگر شیمیایی بشی بدبختی ...

محمد گفت: عدنان به نظرت این یکی نامردی نیست؟!؟

وقتی میری برای دعوا با کسی باید صابون هر چیزی رو به تنت بمالی؛جنگ هم همینطوره ... من که اصلا ناراحت نیستم...

- ابوعلی ابوعلی عدنان...

عدنان به گوشم...

- اونجا چه خبره ؟!

چرا مگه چی شده فرمانده؟!!!

- هر چی آتیش میریزیم دیگه فایده نداره،دیگه حتی یه قدمم نمیتونیم بذاریم جلو،نیروها خسته شدن و دارن عقب نشینی میکنن؛دیگه کسی به دستورات من اهمیت نمیده... این ایرانی ها تموم نمیشن ... ادامه دادن این درگیری احمقانه ست ... ما عقب نشینی میکنیم... تا در اولین فرصت ممکن حمله دقیق تر و بهتری انجام بدیم... تمام...

عدنان گیج شده بود که چه اتفاقی افتاده طوری که از تعجب داشت سیگارش از دهانش روی زمین می افتاد رفت روی خط بیسیم ایرانی ها...

فرمانده ی عجیبی بود و صدای گیرا و پر جذبه ایی داشت...

بچه ها ادامه بدید که کارشون تمومه،شما یه بار دیگه به لطف خدا ثابت کردید که مصداق آیه ی:

(یَا اَیُهَا اَلّذینَ آمَنُوا إن تَنصرُوا اَلله یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدَامَکُم)

شما هستید و هیچ قدرتی نیمتونه جلوی شما قد علم کنه ، شما ثابت کردی.......

عدنان بیسیم رو کوبید رو زمین و پک عمیقی به سیگارش زد....

 

داستان / فرمانده دبیر - قسمت اول

به قلم: حسین علوی

.

چهار نفر بودیم که دوره های مختلف تاکنیکی رو با موفقیت گذرونده بودیم و دیگه وقتش بود که وارد میدون بشیم؛ما رو به همراه یکی از سردارانی که در دوره آموزشی با آن بودیم به مناطق جنگی اعزام کردند.

وقتی که به مقر فرماندهی رسیدیم افرادی که اونجا بودند با فرمانده گردان پچ پچی کردند و بعد با اشاره به ما گفتند برید توی چادرتون،سردار ما چهار نفر رو به فرمانده گردان معرفی کرد و مارو در اختیار اون گذاشت و خودش سریع برگشت عقب؛وقتی سردار بیرون رفت،فرمانده ی گردان درحالی که داشت می نشست پشت میزش با چشم به ما اشاره کرد و گفت این دوستمون یکی از لاشخورای جنگه که فقط دنبال اسم و رسم میگرده؛ با امروز که شما رو آورد اینجا، میشه گفت حدود یک ساعت حضور فعال تو منطقه ی جنگی رو تو کارنامه ش ثبت کرده ؛زیر چشمی نگاهش کردم و توی دلم گفتم:تو هم همچین شجاع تر از اون نیستی که پشتش حرف میزنی.

از اونجایی که نیروی تربیت شده به درد بخور تو یگان ها کم بود،خیلی مارو تحویل گرفتند و سریعا یک جلسه فوق العاده تشکیل دادند که با توجه به تخصص های ما چه استفاده هایی میتونند از ما ببرند.

جلسه شروع شد و فرمانده گردان ما رو به بقیه معرفی کرد؛یکی از فرمانده ها سریع رفت سر اصل مطلب وگفت: مدت زیادی که از طرف منطقه طلائیه توطئه های مختلفی احساس میشه که چندین مرتبه تونستیم جلوی کارشون رو بگیریم؛یکی دیگه از افراد حاضر در جلسه گفت:جزیره مجنون هم منطقه ی مهمیه و باید طرحی هم برای اونجا داشته باشیم.

ابو علی ابو زید گفت:با توجه به شرائط موجود ما میتونیم این چهار نفر رو به دو گروه دو نفر تقسیم کنیم تا هم به طلائیه اشراف داشته باشیم و هم به جزیره.

ابوعلی فرمانده گردان، یکی از خوش فکرترین افراد جنگ بود و همه ی فرمانده ها حتی خود صدام به این مطلب اعتراف کرده بود که فکرهایش رد خور ندارد و حتما به ثمر میرسد؛بالأخره ما به سمت محل مقرر حرکت کردیم؛وقتی رسیدیم هیاهوی عجیبی بین سربازای ایرانی بود؛خب ما از الآن باید تمام حرکات سربازای ایرانی رو زیر نظر میگرفتیم و به دفتر ابوعلی مخابره میکردیم.

من و کمال به طلائیه رفتیم و محمد و عدنان هم به جزیره مجنون اعزام شدن؛ارتباط ها طوری بود که وقتی خبری مخابره میشد هم ما میشنیدیم و هم دفتر فرماندهی؛صدای خبر اول در بی سیم ها پیچید،یکی از مقامات ایرانی به جبهه آمده و اعلام کرد هر یگانی هر چه در چنته دارد بیاورد؛ظاهرا عملیات بسیار مهم و راهبردی رو میخوان از طرف طلائیه آغاز کنند که از چنین ادبیاتی استفاده میکنند.

صدا از بی سیم فؤاد و کمال بود،فؤاد برای مشورت با فرمانده کمال رو تنها گذاشت و رفت،وقتی که به دفتر فرماندهی رسید،جلسه فوق سری باهم گذاشتند؛فؤاد گفت باید کاری کنیم که نتونند حتی یه سرباز بیارند اینور،ابوعلی نقشه ی منطقه رو از روی دیوار کند و روی میز گذاشت و در حالی که سیگار برگش رو روشن میکرد به فؤاد گفت:خب نظرت رو بگو فؤاد دستش رو گذاشت روی منطقه مواصلاتی بین ایران و عراق و گفت اگه بتونیم این 7-8 کیلومتر رو با آب پر کنیم دیگه تقریبا نفوذشون غیر ممکنه…

ابوعلی در حالی که دودسیگارش رو روی نقشه پهن میکرد و قیافه ی متفکرانه به خودش گرفته بود گفت: احسنت در نتیجه زمین باتلاقی میشه و اونوقت این ما هستیم که وارد عمل میشیم...

فؤاد گفت دقیقا اونوقته که عجز و ناتوانی ایرانیا دیدن داره...

به دستور ابوعلی آب رو به طرف مرز هدایت کردند، قرار شد فؤاد برگرده و لحظه به لحظه با فرمانده اش در تماس باشد؛پیش بینی فؤاد درست از آب درآمد، ایرانی ها دو روز بعد قصد یه حمله داشتند که به خاطر وجود آب،زمین گیر شدند؛فؤاد این خبر رو به گوش ابو علی رساند و ابوعلی گفت مرحبا پسر یه جایزه طلبت که  در همین حین فؤاد نقشه ی بعد رو گفت و تأکید داشت که هر چه سریع تر باید پاتک های سنگینی بزنید تا دو تا لشکر از بین بروند؛ابوعلی دیگه به حرفای فؤاد اطمینان داشت و فقط کافی بود فؤاد لب ترکند ،اصلا انگار فؤاد فرمانده بود و ابوعلی سربازش!

ابوعلی خودش به میان گردان رفت و تدارک یه پاتک سنگین رو چید،وقتی همه چیز روبه راه شد ابوعلی به فؤاد اعلام کرد این جا همه چیز آماده است،کار رو شروع کنید...

کمال در کنار فؤاد ایستاده بود و گرا میداد و فؤاد هم اعلام میکرد و ابوعلی هم مهمات رو روی سر ایرانی ها فرود می آورد ؛فؤاد به کمال میگفت آدم لذت میبره وقتی میبینه همه زحماتی که تو دوره کشیده الان داره به ثمر میشینه،راستشو بخوای الان هیچ لذتی برام بالا تر از این نیست که میبینم این آدما دارند لتو پار میشند .

بعد از چند ساعت که پاتک تموم شد فؤاد گفت مرحبا ابوعلی دوتا لشکر رو به زانو درآوردی اونم دو تا از لشکرای مهم ایرانی رو که رو برا خودشون کلی برو بیا دارند ؛کاش اینجا بودی و می دیدی ایرانیا به چه فلاکتی افتادند...

هنوز حرف فؤاد تموم نشده بود که بی سیم عدنان فعال شد؛عدنان عدنان ابوعلی،اینجا داره یه اتفاق عجیب می افته...    

باید چند تا هواپیما بفرستید...

.

( ادامه دارد ... )

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ مهر ۹۳ ، ۲۲:۰۲